SAP διακριτή έναντι συνεχούς παραγωγής: τι αλλάζει

Η διαφορά ανάμεσα στη διακριτή και τη συνεχή παραγωγή στο SAP καταλήγει στην εντολή πάνω στην οποία τρέχει η παραγωγή. Η διακριτή παραγωγή χρησιμοποιεί εντολές παραγωγής που χτίζονται από λίστες υλικών (BOM) και δρομολογήσεις, και η συνεχής παραγωγή (PP-PI) χρησιμοποιεί εντολές διεργασίας που χτίζονται από κύριες συνταγές.

Η επαναλαμβανόμενη παραγωγή (REM) είναι η τρίτη επιλογή: καθόλου μεμονωμένες εντολές, μόνο προγραμματισμένες ποσότητες ανά γραμμή παραγωγής και περίοδο. Η επιλογή αλλάζει τα κύρια δεδομένα, τον χειρισμό των παρτίδων, τον ποιοτικό έλεγχο και, πάνω απ' όλα, τον τρόπο που τα οικονομικά βλέπουν το κόστος.

Έχω υλοποιήσει ERP στη βιομηχανία πλαστικών και χάλυβα. Και οι δύο κλάδοι συχνά συνδυάζουν βήματα συνεχούς και διακριτής παραγωγής, γι' αυτό τους χρησιμοποιώ παρακάτω ως γενικά παραδείγματα. Το άρθρο καλύπτει τι αλλάζει πραγματικά ανάμεσα στους τρεις τύπους στο SAP S/4HANA, και πώς να αποφασίσετε για ένα εργοστάσιο που έχει λίγο από τον καθένα.

Αν επιλέγετε ακόμα το ίδιο το ERP, ξεκινήστε από τη σύγκρισή μου για το καλύτερο ERP για τη μεταποίηση. Για την ενότητα Σχεδιασμού Παραγωγής (PP) συνολικά, διαβάστε τον οδηγό μου για το SAP PP.

Και οι τρεις τύποι ζουν στο ίδιο σύστημα S/4HANA και μοιράζονται το ίδιο κύριο αρχείο υλικού, την ίδια εκτέλεση MRP και τα ίδια οικονομικά. Αυτό που διαφέρει είναι το αντικείμενο εκτέλεσης, τα κύρια δεδομένα πίσω από αυτό και ο τρόπος συλλογής του κόστους.

Έτσι συγκρίνονται οι τρεις όταν τους παραμετροποιείτε:

Τι αλλάζει	Διακριτή (PP)	Συνεχής (PP-PI)	Επαναλαμβανόμενη (REM)
Αντικείμενο εκτέλεσης	Εντολή παραγωγής	Εντολή διεργασίας	Προγραμματισμένες εντολές σε πρόγραμμα παραγωγής, επιβεβαιωμένες ανά περίοδο
Πώς παράγεται	Δρομολόγηση με εργασίες σε κέντρα εργασίας	Κύρια συνταγή με εργασίες και φάσεις σε πόρους	Δρομολόγηση ή δρομολόγηση ρυθμού σε γραμμή παραγωγής
Τι μπαίνει	BOM	BOM, συχνά με συμπαραγόμενα προϊόντα και υποπροϊόντα	BOM, με αυτόματη ανάλωση (backflush) υλικών
Αντικείμενο κόστους	Η εντολή	Η εντολή, επιμερισμένη στα συμπαραγόμενα προϊόντα	Συλλέκτης κόστους προϊόντος ανά έκδοση παραγωγής
Τυπική ιχνηλασιμότητα	Σειριακοί αριθμοί ή παρτίδα ανά εντολή	Γενεαλογία παρτίδων	Παρτίδες εφικτές, κόστος ανά περίοδο
Ταιριάζει σε	Συναρμολογούμενα ή κατεργασμένα προϊόντα, παραγωγή κατά παραγγελία	Φόρμουλες, αναμείξεις, αντιδράσεις, μεταβλητή απόδοση	Ίδιο προϊόν στην ίδια γραμμή για μεγάλες παρτίδες παραγωγής

Δύο σημεία μετράνε περισσότερο από τον πίνακα. Ο τύπος επιλέγεται ανά υλικό και γραμμή παραγωγής, όχι ανά εταιρεία, οπότε ένα εργοστάσιο μπορεί να τρέχει και τους τρεις. Ο τύπος είναι επίσης απόφαση κοστολόγησης, γι' αυτό τα οικονομικά πρέπει να είναι στο τραπέζι όταν λαμβάνεται.

Η διακριτή παραγωγή περιγράφει ένα προϊόν ως BOM και δρομολόγηση. Η δρομολόγηση απαριθμεί εργασίες, καθεμία σε ένα κέντρο εργασίας με πρότυπους χρόνους που καθορίζουν τον προγραμματισμό, τη δυναμικότητα και το κόστος.

Το PP-PI αντικαθιστά τη δρομολόγηση με μια κύρια συνταγή. Σύμφωνα με την τεκμηρίωση της SAP για την κύρια συνταγή, μια συνταγή έχει κεφαλίδα και εργασίες που εκτελούνται σε έναν κύριο πόρο, και οι εργασίες αναλύονται περαιτέρω σε φάσεις. Οι πρότυπες τιμές σε αυτές τις φάσεις υπολογίζουν ημερομηνίες, δυναμικότητα και κόστος.

Η έκδοση παραγωγής τα δένει όλα μαζί και στους δύο τύπους. Συνδέει ένα υλικό με την εναλλακτική BOM και τη δρομολόγηση ή συνταγή που χρησιμοποιούνται για το MRP, την κοστολόγηση και τη δημιουργία εντολών. Ένα υλικό μπορεί να έχει πολλές εκδόσεις για διαφορετικά μεγέθη παρτίδας ή ημερομηνίες ισχύος.

Τρεις διαφορές στα κύρια δεδομένα πιάνουν τις ομάδες απροετοίμαστες:

1. Φάσεις και οδηγίες διεργασίας. Μια συνταγή μπορεί να φέρει οδηγίες διεργασίας που περνούν στον χώρο παραγωγής ως συνταγή ελέγχου. Οι διακριτές δρομολογήσεις δεν έχουν τίποτα αντίστοιχο, οπότε πρόκειται για νέα δουλειά σχεδιασμού, όχι για μετατροπή.
2. Αρνητικά συστατικά. Στις λίστες υλικών συνεχούς παραγωγής, τα υποπροϊόντα καταχωρούνται ως συστατικά με αρνητική ποσότητα. Τα παλαιά συστήματα σπάνια τα κρατούν έτσι, οπότε πρέπει να ξαναχτιστούν.
3. Πόροι αντί για κέντρα εργασίας. Η έννοια είναι η ίδια, αλλά οι ομάδες συνεχούς παραγωγής σκέφτονται σε δοχεία, δεξαμενές και γραμμές. Συμφωνήστε την ονοματολογία πριν ξεκινήσει η μετάπτωση δεδομένων.

Από την εμπειρία μου, η μετάπτωση δεδομένων παίρνει το 30 έως 40% της προσπάθειας σε ένα πρόγραμμα SAP. Σε ένα εργοστάσιο συνεχούς παραγωγής, οι συνταγές και οι ταξινομήσεις παρτίδων είναι μεγάλο μέρος της, και συνήθως βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι περιμένει οποιοσδήποτε.

Η διαχείριση παρτίδων είναι το σημείο όπου η συνεχής παραγωγή διαφέρει περισσότερο από τη διακριτή. Κάθε παραλαβή, ανάλωση και κίνηση αποθέματος ενός υλικού με διαχείριση παρτίδων φέρει αριθμό παρτίδας, και η παρτίδα φέρει τις ιδιότητές της.

Το SAP αποθηκεύει αυτές τις ιδιότητες στο σύστημα ταξινόμησης, σε κλάσεις παρτίδων. Ο προσδιορισμός παρτίδας τις χρησιμοποιεί στη συνέχεια για να επιλέξει απόθεμα που καλύπτει μια απαίτηση, όπως FIFO ή μια ελάχιστη καθαρότητα. Η λίστα χρήσης παρτίδας ιχνηλατεί μια παρτίδα προς τα πίσω στις εισροές της και προς τα εμπρός στους πελάτες, που είναι ακριβώς αυτό που θα ζητήσει ένας ελεγκτής ή ένα παράπονο πελάτη.

Τα συμπαραγόμενα προϊόντα είναι η δεύτερη διαφορά. Στη λογική της συμπαραγωγής του SAP, κάθε συμπαραγόμενο προϊόν παίρνει δικό του στοιχείο εντολής, και το κόστος που συλλέγεται στην εντολή επιμερίζεται σε αυτά με αριθμούς ισοδυναμίας σε μια δομή επιμερισμού. Τα υποπροϊόντα δεν παίρνουν στοιχείο εντολής· η αξία τους μειώνει το κόστος του κύριου προϊόντος.

Οι αριθμοί ισοδυναμίας είναι απόφαση των οικονομικών, συνήθως με βάση τις τιμές αγοράς. Αν κανείς δεν τους συμφωνήσει πριν από το go-live, κάθε εντολή εκκαθαρίζεται με αριθμούς που πληκτρολόγησε ένας σύμβουλος κατά την υλοποίηση.

Και τα εργοστάσια διακριτής παραγωγής μπορούν να χρησιμοποιούν παρτίδες. Πολλά το κάνουν για αγοραζόμενες πρώτες ύλες, και κάποια για έτοιμα προϊόντα όπου οι πελάτες χρειάζονται ιχνηλασιμότητα παρτίδας, αλλά η λογική της εντολής και της κοστολόγησης παραμένει διακριτή.

Η Διαχείριση Ποιότητας (QM) λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και στους τρεις τύπους, αλλά τα εργοστάσια συνεχούς παραγωγής τη χρησιμοποιούν συνήθως περισσότερο. Δύο τύποι επιθεώρησης κάνουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς στην παραγωγή, όπως περιγράφει το εκπαιδευτικό υλικό της SAP για το QM στην παραγωγή.

Η επιθεώρηση κατά τη διεργασία (προέλευση 03) δημιουργεί παρτίδα επιθεώρησης όταν αποδεσμεύεται η εντολή, με βήματα επιθεώρησης από τη δρομολόγηση ή τη συνταγή. Δεν επηρεάζει το απόθεμα. Η επιθεώρηση κατά την παραλαβή αγαθών (προέλευση 04) δημιουργεί παρτίδα όταν παραλαμβάνονται τα έτοιμα προϊόντα, το απόθεμα μένει σε ποιοτικό έλεγχο, και η απόφαση χρήσης το αποδεσμεύει ή το δεσμεύει.

Αποφασίστε νωρίς ποιοι έλεγχοι ζουν στο SAP και ποιοι σε ένα σύστημα εκτέλεσης παραγωγής (MES) ή σύστημα εργαστηρίου. Δύο συστήματα με το ίδιο αποτέλεσμα είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα εργοστάσιο καταλήγει με μια παρτίδα αποδεσμευμένη στο ένα και δεσμευμένη στο άλλο.

Αυτή είναι η ενότητα που πρέπει να δείξετε στον CFO σας. Ο τύπος παραγωγής καθορίζει τι μπορούν να δουν τα οικονομικά.

Οι εντολές παραγωγής και οι εντολές διεργασίας είναι και οι δύο αντικείμενα κόστους. Τα πραγματικά κόστη καταχωρούνται στην εντολή, η εντολή συγκρίνεται με το πρότυπό της, και οι αποκλίσεις εκκαθαρίζονται στο τέλος της περιόδου, ανά εντολή. Στις εντολές διεργασίας με συμπαραγόμενα προϊόντα, το κόστος επιμερίζεται σε αυτά πριν από την εκκαθάριση.

Η επαναλαμβανόμενη παραγωγή λειτουργεί διαφορετικά. Οι σημειώσεις της SAP για περιβάλλοντα επαναλαμβανόμενης παραγωγής συνιστούν έναν συλλέκτη κόστους προϊόντος ανά έκδοση παραγωγής. Τα κόστη από κινήσεις αγαθών και επιβεβαιώσεις καταχωρούνται στον συλλέκτη, όχι σε κάποια εντολή, και οι αποκλίσεις υπολογίζονται ανά περίοδο.

Αυτό το αντιστάθμισμα είναι όλη η απόφαση. Κερδίζετε πολύ λιγότερο φόρτο συναλλαγών στον χώρο παραγωγής και χάνετε το κόστος κάθε μεμονωμένης παρτίδας.

Δύο ακόμη σημεία για τα οικονομικά ισχύουν σε κάθε τύπο:

• Το Material Ledger είναι ενεργό εξ ορισμού στο S/4HANA. Η κοστολόγηση πραγματικού κόστους μέσω αυτού είναι προαιρετική και ενεργοποιείται ανά εργοστάσιο, οπότε αποφασίστε αν χρειάζεστε πραγματικό κόστος προϊόντος πριν σχεδιάσετε το κλείσιμο περιόδου.
• Η παραγωγή σε εξέλιξη και τα απορρίμματα χρειάζονται δικές τους ρυθμίσεις. Στους συλλέκτες κόστους προϊόντος, η παραγωγή σε εξέλιξη υπολογίζεται με κλειδί ανάλυσης αποτελεσμάτων, και είναι εύκολο να παραλειφθεί κατά την υλοποίηση και να ανακαλυφθεί στο πρώτο κλείσιμο μήνα.

Ο πιο συνηθισμένος λόγος που βλέπω να αποτυγχάνουν έργα ERP στη μεταποίηση είναι ότι ο σχεδιασμός δεν συμφωνείται στο σύνολό του, ειδικά στα οικονομικά. Ο τύπος παραγωγής, τα αντικείμενα κόστους και ο επιμερισμός των συμπαραγόμενων προϊόντων είναι ακριβώς οι αποφάσεις που αφήνονται στον σύμβουλο PP και μετά γίνονται αντικείμενο διαμάχης στο πρώτο κλείσιμο.

Τα περισσότερα εργοστάσια δεν χωρούν σε μία κατηγορία. Τα πλαστικά και ο χάλυβας, οι δύο κλάδοι με έντονο στοιχείο συνεχούς παραγωγής στους οποίους έχω υλοποιήσει ERP, είναι καλά παραδείγματα του γιατί.

Τα παρακάτω σημεία περιγράφουν αυτούς τους κλάδους γενικά, όχι κάποιον συγκεκριμένο πελάτη.

1. Η αρχή της γραμμής συμπεριφέρεται ως συνεχής παραγωγή. Η ανάμειξη ρητινών, η τήξη και η χύτευση παράγουν παρτίδες, με μεταβλητή απόδοση και ιδιότητες που πρέπει να καταγράφονται.
2. Το τέλος της γραμμής συχνά συμπεριφέρεται ως διακριτή ή επαναλαμβανόμενη παραγωγή. Χυτευμένα εξαρτήματα, προφίλ διέλασης, κομμένα φύλλα ή ρολά μετρώνται, συσκευάζονται και αποστέλλονται ως τεμάχια, συχνά σε μεγάλες παρτίδες του ίδιου προϊόντος.
3. Το υλικό επαναχρησιμοποιείται. Το αλεσμένο ανακυκλώσιμο υλικό στα πλαστικά και τα απορρίμματα στον χάλυβα επιστρέφουν στη διεργασία, κάτι που θέτει το ερώτημα αν στη BOM είναι υποπροϊόν, συμπαραγόμενο προϊόν ή απλό απόρριμμα.
4. Οι πελάτες προδιαγράφουν ιδιότητες, όχι μόνο κωδικούς εξαρτημάτων. Ποιότητα, πάχος, χρώμα ή ιδιότητες τήξης βρίσκονται σε χαρακτηριστικά παρτίδας που πρέπει να ακολουθούν το υλικό από την παραγγελία έως την αποστολή.

Δεν υπάρχει ενιαίο πρότυπο. Από την εμπειρία μου, η μορφή μιας διακριτής διαμόρφωσης εξαρτάται από το τι χρειάζεται ο πελάτης, και ένα μικτό εργοστάσιο προσθέτει περισσότερες επιλογές, όχι λιγότερες.

Ένα συνηθισμένο μοτίβο είναι PP-PI για τα στάδια που παράγουν παρτίδες και επαναλαμβανόμενη ή διακριτή παραγωγή για τη μεταποίηση και τη συσκευασία, με σύνδεσμο ένα ενδιάμεσο υλικό με διαχείριση παρτίδων. Αν αυτό είναι σωστό για εσάς εξαρτάται από το πού χρειάζεστε κόστος ανά παρτίδα, πού χρειάζεστε ιχνηλασιμότητα και πόσο όγκο συναλλαγών μπορεί να σηκώσει ο χώρος παραγωγής.

Ο σχεδιασμός προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο. Αν τα χαρακτηριστικά ή μια γραμμή στενωπός καθορίζουν το πρόγραμμά σας, διαβάστε τη σύγκρισή μου MRP Live έναντι PP/DS έναντι IBP πριν υποθέσετε ότι το MRP αρκεί μόνο του.

Πάρτε την απόφαση γραμμή προς γραμμή, με την παραγωγή, την ποιότητα και τα οικονομικά μαζί. Αυτές οι ερωτήσεις κρίνουν τα περισσότερα:

1. Προέρχεται το προϊόν από φόρμουλα, αντίδραση ή ανάμειξη με μεταβλητή απόδοση; Χρησιμοποιήστε PP-PI.
2. Παράγει μία παρτίδα παραγωγής πολλά πωλήσιμα προϊόντα; Χρησιμοποιήστε PP-PI με συμπαραγόμενα προϊόντα, και ζητήστε από τα οικονομικά να συμφωνήσουν τον επιμερισμό.
3. Χρειάζεστε το κόστος κάθε παρτίδας ή παραγγελίας πελάτη; Χρησιμοποιήστε εντολές παραγωγής ή διεργασίας, όχι επαναλαμβανόμενη παραγωγή.
4. Είναι το ίδιο προϊόν στην ίδια γραμμή για εβδομάδες, με σταθερές δρομολογήσεις; Η επαναλαμβανόμενη παραγωγή αξίζει να εξεταστεί.
5. Περιμένουν πελάτες ή ρυθμιστικές αρχές γενεαλογία παρτίδων; Βάλτε τα υλικά σε διαχείριση παρτίδων, όποιον τύπο εντολής κι αν επιλέξετε.
6. Θα τρέχει ένα MES τον χώρο παραγωγής; Αποφασίστε ποιο σύστημα κατέχει τις επιβεβαιώσεις, τα αποτελέσματα ποιότητας και τη γενεαλογία πριν παραμετροποιήσετε οποιοδήποτε από τα δύο. Το άρθρο μου για το ERP και το MES στη μεταποίηση καλύπτει αυτόν τον διαχωρισμό.

Μετά δοκιμάστε την απόφαση από άκρη σε άκρη. Από την εμπειρία μου, οι δοκιμές παίρνουν περίπου το 35% της προσπάθειας σε ένα πρόγραμμα SAP. Στα μικτά εργοστάσια, τα σφάλματα που πρέπει να αναζητήσετε βρίσκονται στις μεταβάσεις ανάμεσα στους τύπους: την ενδιάμεση παρτίδα, την αυτόματη ανάλωση και την εκκαθάριση στο τέλος της περιόδου.

Πάρτε μία οικογένεια προϊόντων, από την πρώτη ύλη έως την αποστολή, και γράψτε σε ποιον τύπο θα έτρεχε κάθε στάδιο, με ποια βάση κοστολογείται και ποιος εγκρίνει τον επιμερισμό του κόστους. Αν τα οικονομικά και η παραγωγή δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε μία σελίδα, δεν θα συμφωνήσουν ούτε στο σύστημα.

Αν θέλετε μια δεύτερη γνώμη για αυτόν τον σχεδιασμό πριν ξεκινήσει η παραμετροποίηση, μπορείτε να μιλήσετε μαζί μου για το πρόγραμμα SAP σας.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη διακριτή και τη συνεχή παραγωγή στο SAP;

Η διακριτή παραγωγή τρέχει με εντολές παραγωγής που χτίζονται από BOM και δρομολόγηση, και ταιριάζει σε προϊόντα που συναρμολογούνται ή κατεργάζονται. Η συνεχής παραγωγή χρησιμοποιεί εντολές διεργασίας PP-PI που χτίζονται από κύριες συνταγές, και ταιριάζει σε φόρμουλες και παρτίδες με μεταβλητή απόδοση, συμπαραγόμενα προϊόντα και υποπροϊόντα. Και οι δύο τρέχουν στο ίδιο σύστημα S/4HANA, και πολλά εργοστάσια χρησιμοποιούν και τις δύο.

Σε τι χρησιμοποιείται το SAP PP-PI;

Το PP-PI (Production Planning for Process Industries) διαχειρίζεται την παραγωγή με παρτίδες και συνταγές σε κλάδους όπως τα χημικά, τα τρόφιμα, τα φάρμακα, τα πλαστικά και τα μέταλλα. Χρησιμοποιεί κύριες συνταγές με εργασίες και φάσεις, εντολές διεργασίας, συμπαραγόμενα προϊόντα και υποπροϊόντα, και περνά οδηγίες διεργασίας στον χώρο παραγωγής ως συνταγές ελέγχου.

Πότε πρέπει να χρησιμοποιήσω επαναλαμβανόμενη παραγωγή στο SAP;

Χρησιμοποιήστε την όταν το ίδιο προϊόν τρέχει στην ίδια γραμμή για μεγάλα διαστήματα και δεν χρειάζεστε το κόστος κάθε παρτίδας. Τα κόστη συλλέγονται ανά περίοδο σε συλλέκτη κόστους προϊόντος ανά έκδοση παραγωγής, κάτι που μειώνει τον φόρτο συναλλαγών αλλά αφαιρεί την ορατότητα κόστους ανά εντολή.

Μπορεί ένα εργοστάσιο στο SAP να τρέχει διακριτή και συνεχή παραγωγή μαζί;

Ναι. Ο τύπος επιλέγεται ανά υλικό και γραμμή παραγωγής, όχι ανά εργοστάσιο. Ένα συνηθισμένο μοτίβο είναι PP-PI για τα στάδια που παράγουν παρτίδες και διακριτή ή επαναλαμβανόμενη παραγωγή για τη μεταποίηση και τη συσκευασία, με σύνδεσμο ένα ενδιάμεσο υλικό με διαχείριση παρτίδων.

Πώς κοστολογούνται τα συμπαραγόμενα προϊόντα στο SAP;

Τα κόστη συλλέγονται στην εντολή και επιμερίζονται στα συμπαραγόμενα προϊόντα με αριθμούς ισοδυναμίας σε μια δομή επιμερισμού, συνήθως με βάση τις τιμές αγοράς. Τα υποπροϊόντα δεν παίρνουν στοιχείο εντολής, και η αξία τους μειώνει το κόστος του κύριου προϊόντος. Τα οικονομικά πρέπει να συμφωνήσουν τους αριθμούς ισοδυναμίας πριν από το go-live.

Χρειάζομαι διαχείριση παρτίδων για διακριτή παραγωγή;

Όχι πάντα. Τα εργοστάσια διακριτής παραγωγής συχνά βάζουν σε διαχείριση παρτίδων τις αγοραζόμενες πρώτες ύλες, και τα έτοιμα προϊόντα όπου οι πελάτες χρειάζονται ιχνηλασιμότητα παρτίδας. Αν κανείς δεν χρειάζεται να ιχνηλατεί ή να επιλέγει απόθεμα με βάση ιδιότητες, η διαχείριση παρτίδων προσθέτει φόρτο συναλλαγών χωρίς απόδοση.